Een vrouw staart voor zich uit, terwijl op datzelfde moment ergens anders ook een man voor zich uit zit te staren. Sterker nog, er zijn meerdere mensen op dat zelfde moment die niets anders doen dan voor zich uit kijken. Wat gaat er in hen om, wat zijn ze aan het doen?

Hebben ze niets anders te doen met de tijd die ze hebben. Geeft het staren iets wat ik niet ken? Als dat zo is, hoe kom ik er achter wat het dan oplevert? Als er iets is waar ik in gexefnteresseerd ben dan is dat het verrijken van mijn kennis, er mijn voordeel mee doen. Hangen aan het laatste wagonnetje wil ik niet, ik wil in de trein zitten. Dus wat is het nu wat deze mensen doen? Laten we dan eens nader kijken naar het proces van staren en ontdekken wat het brengt.

Ze zitten ietwat voorover gebogen, en afwisselend gaat het hoofd op en neer. Er is dus duidelijk wat beweging te ontdekken. Een nieuwe ontwikkeling in het proces van staren. Zit er dan nog meer in? Buiten het staren en op en neer bewegen van het hoofd, gaat het bovenlichaam soms ook even naar achteren,  wordt het hoofd omhoog gebracht, om dan vervolgens met de hand door het haar te wrijven. Het geeft een beeld van denken en doen. Ineens is het ritueel van staren mij geheel duidelijk.

Terwijl ik mijn laatste woorden neerzet weet ik al in welke groep dit schrijven geplaatst zal worden.